Od dawien dawna okres zimowy był dla człowieka czasem oczekiwania: dla człowieka zależnego od natury, czasem oczekiwania na przywrócenie porządku świata i powrotu czasu życia, dla człowieka religijnego, oczekiwaniem narodzin Chrystusa, a dla człowieka współczesnego wydaje się być również – czasem oczekiwania na uchylenie rąbka tajemnicy święta.

Dawniej w zimowym czasie uśpienia przyrody ustawały prace w polach, a życie przenosiło się do domów. Choć przyjęło się za początek zimy uważać 22 grudnia, to w materiałach etnograficznych okres zimowego świętowania obejmuje także wieczory wróżb, wigilię św. Katarzyny (24 listopada) i Andrzeja (29 listopada), a trwa aż do Wielkanocy. Pozostaje to w zgodzie ze starym kalendarium kościelnym, w którym okres poprzedzający Boże Narodzenie liczono od św. Marcina (11 listopada). W kulturach tradycyjnych, do których należy kultura XIX-wiecznej (schrystianizowanej) polskiej wsi każdy moment zbiegania się starego i nowego roku wymagał szczególnego zachowania - pełen był zakazów - postów, wstrzemięźliwości od uciech cielesnych. Wypełniony był też modlitwą, medytacją.

Każde ważne święto poprzedzone jest czasem przygotowań i oczekiwań. Pod tym względem tygodnie poprzedzające Boże Narodzenie mają punkt wspólny z okresem Wielkiego Postu, przygotowującego na zmartwychwstanie Chrystusa. Współcześnie, również intensywnie przygotowujemy się do świąt, jednak w niektórych domach niestety coraz mniej wydaje się być w tym czasie skupienia, a coraz więcej działań, których kulminacją ma być wielka uczta.

Odwołując się do innych niż chrześcijańska tradycji, można powtórzyć przypuszczenia Jana Stanisława Bystronia zawarte w Etnografii Polski, iż w tym terminie obchodzono w czasach pogańskich dwa wielkie święta, a mianowicie agrarne, mające na celu utrzymanie wegetacji rolnej przez okres zimowy i zaduszkowe, mające znów zadanie nawiązania kontaktu z duszami zmarłych.

Ślady dawnych wierzeń przetrwały do dziś w bogatej symbolice zimowych świąt. Symbolikę „zaduszną” odnajdziemy w płomieniach ognia, wolnym miejscu przy stole. O agrarnym aspekcie Bożego Narodzenia świadczy choćby sianko pod obrusem wigilijnego stołu, czy chodzenie po kolędzie.

Człowiek oprócz światła i ciepła – pokarmu dla ciała, potrzebuje od czasu do czasu zadbać i o swą duszę. Świetną okazją ku temu jest niezwykły czas świąt. Można powiedzieć, iż w święta transcendencja przenika do świata doczesnego, a aspekty duchowe biorą górę nad doczesnością życia człowieka. Warto zatem zadbać o to, aby w naszych rodzinach to, co najcenniejsze w świętowaniu nie umknęło gdzieś między kuchnią, a jarmarkiem.

• Dodaj nowy
• Szukaj

Komentarze (0)

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail: nie powiadamiajpowiadom

Strona www:

Komentarz:

Tytuł:

UBBCode:         -kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny

Message:

Security

Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2